3 Mayıs 2013 Cuma

"Bulamıyorum"




Aynı dağınık odam gibi kalbim, kaybolan bir şeyi bulmak ne kadar da zor oysa, kalbimde de bir şeyi arıyor ama bulamıyorum. Belki gözlerini, belki saçlarını. Mesela kulağım sesini duymak istiyor ama duyamıyor, dağınıklığın arasında çalan saat gibi, sensizlikten uyandırmaya çalışıyor ama gücü yetmiyor. Yorgun bedenimin altında atan kalbim gibi saatin tıkırtıları, oralarda biryerlerde uzaktan geliyor atışları, belli ki bir yerlerde kaldı kalbim biliyorum ama bulamıyorum.


5 yorum:

  1. Onu sadece gönül sokağında değil gönlünün odalarında bile misafir edersin, ona o kadar alışırsın ki sanki hep yanında kalacakmış gibi. Sonra birden kaybolur. Onu bulmak için gönlünün odalarını hatta sokağını bile darmadağnık edersin. Yalnız aramaktan yorulursun belli bir müddet, artık odayı toplamaya gücünde yoktur. O karmaşanın içinde debelenir durursun. Artık kimseyi sevemezsin, aşık olamazsın. Hatta belli bir süre sonra onu sevdim mi acaba diye sorgularken bulursun kendini. Yeni birini mi beklersin onu düşünürsün sonra beklediğin o değildir bilirsin. Tek istediğin bu kaybolmuşluktan kurtulmak, gönül sokağındaki izleri silmek belki de kendini bile unutmak. Ama olmuyor. Bu kaybolmuşluk hissi çok kötü. Yine uzun bir yorum çıkacak ortaya benim belli bir zaman önce hissettiklerimi yazmışsın ondan. Şimdi hissetmiyor muyum? Bilmiyorum, hafızasını kaybetmiş insan gibi bomboş kalbim. :(

    YanıtlaSil
  2. Sanırım beklenen kim o bilinmiyor. Bir Aşk, içindeki boşluğu dolduracak, evet buydu beklediğim dedirtecek biri ama kim? Ya da var mı böyle biri?

    Ah o kalbin beklediği bir gelse, Dünya değişir.
    :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. hemde ne değişim =)

      Sil
    2. Sonsuz bak senin için diliyorum kalbini dolduracak aşkı :)

      Sonra yalnızlık güzelmiş diye ağlama ama :))

      Sil
  3. Sen gidip almaz isen o kalbi. Gelmez!;)

    YanıtlaSil