21 Ekim 2016 Cuma

Yıllardan arta kalan tozlu sayfalar özet geçiyor zihnimde, bunca yıl bu kadar kısa bir özet olmamalı, mutluluk bir kaç satıra sığışmış samimi bir kaç söz bilemedin bir cümleden ibaret, aşk adına yazılacak çok bir şey yok artık, yalnızlık rüşdünü ispatlamış derinlemesine sarmış her bir sayfayı. Silinmeye yüz tutmuş bir patika gibi kalbime giden yol, bir birinden ayrılan iki çift el sanki uzay boşluğunda ayrılmaya devam ediyormuş gibi, ağır çekimde ve sessiz. Yalnızlık uzay gibi karanlık, sessiz, yavaş ve gizemli, aşkta yeni bir gezegen misali keşfedilmeyi bekliyor. Karanlık boşlukta savruluyor muyuz yoksa ağır ağır bir yerlere yol mu alıyoruz kestiremiyorum, aşk ışık yılı uzaklıkta da olabilir gözle görebileceğimiz yakınlıkta da..